Europa

Gęś Krótkodzioba

Pochodzenie: Europa

GĘŚ KRÓTKODZIOBA (Anser brachyrhynchus)

 

Występowanie: 

Grenlandia, Islandia, Svalbard (norweska prowincja w Arktyce). Zimuje na Wyspach Brytyjskich i wybrzeżach Morza Północnego.

 

Wygląd: 

To ptak z rodziny kaczkowatych zaliczany do gęśców, przypominający gęś zbożową.

W odróżnieniu jednak od niej ma bardzo krótki dziób i krótką szyję. Na dziobie znajduje się charakterystyczna różowa przepaska. Nogi różowe. Grzbiet i szyja mają popielaty kolor. Boki ciemnobrunatne. Długość ciała wynosi 60-75 cm, rozpiętość skrzydeł wynosi 135-160 cm, a ciężar ciała 1,8-3,3 kg.

 

Tryb życia i zachowanie: 

Lato spędza na skalistych wyspach, klifach, kamienistych plażach, stromiznach w dolinach rzek. Na zimowiskach przebywa na otwartej przestrzeni w pobliżu wybrzeży morskich, w ujściach rzek, zbiornikach wodnych w pobliżu wybrzeży, w słonych zatokach i bagnach oraz polach uprawnych i pastwiskach. Gęś ta łączy się w pary na całe życie. Tworzy stada. Obserwacja w Polsce możliwa w okresie od kwietnia do połowy września.

 

Pożywienie: 

Zjada trawę, rośliny zielne, zboża, rośliny okopowe.

 

Rozmnażanie: 

Gniazduje zwykle na stokach, klifach, pośród skał. Samica składa zwykle od 3 do 6 jaj. Kopulacja ma miejsce już podczas wędrówki na miejsca rozrodu. Zniesienie następuje

w maju, pod koniec miesiąca. wysiaduje tylko samica przez 26-27 dni. Samiec pilnuje samicy.

 

Status ochrony: 

Gęś krótkodzioba nie jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych posiada kategorię LC (najmniejszej troski).