Azja

Bawół Wodny

Pochodzenie: Azja

(Bubalus bubalis)

Inaczej: bawół domowy – udomowiona forma bawoła indyjskiego.

 

Występowanie:

Pochodzi z Azji południowo-wschodniej. Obecnie hodowany przede wszystkim w Indiach, Pakistanie i Chinach, ale występuje także na innych kontynentach (w Europie głównie we Włoszech).

 

Morfologia:

Wysokość w kłębie od 170 do 190 cm. Masa ciała 400-900 kg, (dzikie bawoły są cięższe – osiągają masę 700–1200 kg). Budowa ciała krępa i masywna. Ciało pokryte rzadkimi, sztywnymi włosami, które nie dają żadnej osłony cieplnej, koloru szaro-czarnego. Rogi szerokie i płaskie, skierowane bocznie do tyłu w kształcie sierpa, końcami skierowane do góry. Bardzo szerokie i znacznie rozstawione racice są ważnym przystosowaniem do na bagniskach, mokradłach i przybrzeżnych płyciznach.

 

Tryb życia i zachowanie:

Bawoły wodne najchętniej przebywają w miejscach zacienionych i częściowo nawodnionych. Latem spędzają czas przeważnie w wodzie lub błocie, często zanurzając się aż po głowę. Bez problemu znoszą temperatury nawet do -25*C. W porównaniu do dzikich bawołów wyróżniają się mniej agresywnym i uleglejszym zachowaniem. Żyją w stadzie według społecznej hierarchii, któremu najczęściej przewodzi stara krowa.

 

Pokarm: 

Trawożerny, dodatkowo dietę wzbogaca roślinnością wodną.

 

Rozmnażanie:

Ciąża trwa ok. 10–11 miesięcy, po czym zwykle rodzi się jedno młode. Cielę po narodzinach waży ok. 30-60 kg (samczyki zwykle są większe).

 

Długość życia:

ok. 20 lat

 

Ochrona:

Forma udomowiona nie jest przypisana do żadnej kategorii ryzyka według kryteriów IUCN. Forma dzika (Bawół indyjski) jest zagrożona wyginięciem – posiada status EN w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.

 

Ciekawostki:

Bawoły domowe hoduje się jako zwierzęta pociągowe oraz dla mięsa i mleka. Ich mleko zawiera blisko 8% tłuszczu i wykorzystywane jest do produkcji markowych serów, głównie tradycyjnej mozzarelli (mozzarella di bufala), która ma dużo wyraźniejszy smak niż krowia.