Żuraw koroniasty

(Balearica regulorum)

Występowanie: Suche sawanny Afryki na południe od Sahary.

Domena: Eukarionty (Eukaryota) Królestwo: Zwierzęta (Animalia) Typ: Strunowce (Chordata) Gromada: Ptaki (Aves) Rząd: Żurawiowe (Gruiformes) Rodzina: Żurawie (Gruidae)

Wygląd: szarym upierzeniu z białymi fragmentami na skrzydłach oraz charakterystyczną, złotą koroną na głowie.

Zachowanie: W okolicy wybieranych środowisk muszą znajdować się tereny trawiaste, otwarta sawanna lub pola uprawne. Gniazduje na mokradłach lub na ich obrzeżach. Odpoczywa wzdłuż rzek, na bagnach lub pobliskich drzewach – przesiadywanie na drzewach jest nietypowe wśród żurawi, a koronnikom szarym umożliwia je długi, tylny palec. Koronniki szare odzywają się miękkimi, trąbiącymi, przeważnie niskimi dźwiękami

Pożywienie: Są wszystkożerne, żywią się zarówno całymi koszyczkami nasiennymi nasionami (również roślin strączkowych), orzechami, owadami, jaszczurkami, płazami bezogonowymi i krabami. Obserwowano, jak podążają za bydłem wypłaszającym owady, podobnie jak czynią to czaple złotawe .Zjadają również kukurydzę z upraw, preferują jedzenie jej wprost z kolby.

Rozmnażanie: Samica składa od dwóch do pięciu jaj. Jaja wysiaduje zarówno samiec jak i samica. Pisklęta wylęgają się 28-31 dniach. Dopiero po 56-100 dniach opierzają się.

Gatunek ten jest zagrożony wyginięciem - przypisuje się mu bardzo wysokie ryzyko wymarcia w stanie dzikim w niedalekiej przyszłości. Ma status EN w Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych.