pozyczki online

 

Ogród Zoologiczny Zoo Safari Łódź

Mapa ZOO

 

 

Polecamy

 

Niala zdjęcia

Nyala Tragelaphus angasi                        

  Występowanie: AFRYKA PD-WCH (ZIMBAWE, MOZAMBIK, RPA)                          

 Wygląd: ssak z rodziny krętorogich zaliczany do antylop. Bardzo duże różnice wyglądu pomiędzy płciami. Samce osiągające 100–140 kg masy ciała są wyraźnie większe od samic, które ważą przeciętnie 55–90 kg. Ubarwienie samców jest szaroczarne, a samic płowe z białymi, pionowymi pręgami na bokach i białymi cętkami na części twarzowej głowy, na uszach, gardle i tylnej części tułowia. Na karku i szyi samców występuje grzywa, a na głowie spiralnie zakręcone, szare lub ciemnobrązowe rogi o długości 85-118 cm. Samice nie mają rogów, ani grzywy. Młode niale są ubarwione podobnie do dorosłych samic. Przedstawiciele obydwu płci mają pasmo długich włosów ciągnące się wzdłuż grzbietu do nasady ogona oraz białą plamę pomiędzy oczami.                              

  Środowisko naturalne:  Siedliskiem niali grzywiastej są zarośla i nadrzeczne lasy. Niale występują na sawannach trawiastych i krzewiastych, preferują jednak tereny zadrzewione z łatwym dostępem do wody. Aby dostać się do wyżej położonych roślin, ma zwyczaj stawać na tylnych nogach.                                                                                            

 Pożywienie: Zjadają zarówno liście, jak i młode gałązki z owocami i kwiatami, głównie ziół, krzewów i traw. Ich przysmakiem jest akacja. Potrafią długo wytrzymywać na terenach z ograniczonym dostępem do wody.                                                            

  Zachowanie: Największą aktywność wykazują wieczorem i nocą, rzadziej w ciągu dnia, kiedy wolą odpoczywać, szczególnie w czasie największego upału. Łączą się w niewielkie, niestabilne stada. tworzącymi grupy od 2 do 30 osobników. Stare samce przebywają samotnie. Młodsze samice po urodzeniu potomstwa czasami przyłączają się do swoich matek formując większe grupy rodzinne. Samce grupują się razem w stadach o dość luźnych relacjach społecznych. Rzadko dochodzi do walk o terytorium. Walczą ze sobą wyłącznie w okresie godowym. Samce stroszą swoją grzywę, zwalniają chód i wysoko podnoszą kończyny. Oceniają się nawzajem i osobnik mniej imponujący zwykle rezygnuje z konfrontacji . Jeśli rytualne demonstracje postaw nie przestraszą któregoś z rywali, dochodzi do walki, w której zwykle zwycięża osobnik większy i silniejszy. Zdarza się, że w walce dochodzi do śmiertelnych okaleczeń ostrymi rogami.. Wyczuwające zagrożenie samice wydają ostre dźwięki alarmowe przypominające szczekanie psa, po których całe stado ratuje się ucieczką. Reagują również na sygnały alarmowe innych gatunków - impali, kudu, pawianów (komunikacja międzygatunkowa). Poza sygnałami alarmowymi nie stwierdzono większej aktywności głosowej.                                    

Ciekawostki: Słowo „grzywiasta” w nazwie gatunku pochodzi od długich włosów, które można zaobserwować na szyi i brzuchu samca. Niala grzywiasta jest narażona na ataki wielu drapieżników. Do jej najgroźniejszych wrogów naturalnych należy lampart, hiena cętkowana i lew. Gatunek nie jest objęty konwencją waszyngtońską CITES.